21.09.2026
|
Katarzyna Gapińska
W 1968 roku 187 szwaczek z fabryki Forda w Dagenham zatrzymało produkcję całego zakładu. Wymusiły ustawę. Ale 55 lat później mediana luki płacowej w Wielkiej Brytanii wynosi 14,3% (ONS, 2024). Prawo zrównało pracę — ale nie zrównało obowiązków w domu. Dla Comp & Ben oznacza to, że sama płaca zasadnicza nie wystarczy. Trzeba sprawdzić premie, awanse i przerwy w karierze.
Sprawiedliwość wynagrodzeń
Polityka wynagrodzeń
Jawność płac
Total rewards
HR
Zarządzanie wynagrodzeniami
Prawo pracy
.jpg)
Written by

Katarzyna Gapińska
Współzałożycielka Levelly.ai
Table of contents
Brytyjski Equal Pay Act 1970 narodził się na hali produkcyjnej. W 1968 roku 187 szwaczek z fabryki Forda w Dagenham przerwało pracę całego zakładu, domagając się równego wynagrodzenia. Strajk stał się bezpośrednim katalizatorem ustawy, której architektką była Barbara Castle, ówczesna minister pracy. Pracodawcy dostali pięć lat na dostosowanie. Prawo weszło w życie w 1975 roku. Dziś jego zasady obejmują Equality Act 2010. Dziesięć lat po wejściu w życie ustawy sprawa Hayward v. Cammell Laird Shipbuilders (1988) ustanowiła zasadę, którą Comp & Ben muszą stosować do dziś: Izba Lordów orzekła, że nie można „kompensować” niższej pensji lepszymi benefitami ani lepszymi warunkami pracy. Każdy składnik wynagrodzenia musi być równy osobno. Dyrektywa 2023/970 wymaga raportowania luki płacowej z podziałem na składniki wynagrodzenia. Hayward potwierdza logikę sprzed 35 lat: premia i płaca zasadnicza to dwie odrębne analizy. Jeśli Twój raport pokazuje lukę wyłącznie w płacy zasadniczej, a nie analizuje premii, wyników ocen pracowniczych ani stawek godzinowych — masz niepełny obraz. I potencjalny problem prawny.
Equal Pay Act zrównał wynagrodzenia za tę samą pracę — ale nie zamknął luki. Ekonomiści potrzebowali dekad, by zrozumieć, dlaczego. Przełomowe badanie Klevena, Landais i Søgaarda (2019) opisało „child penalty”: po urodzeniu pierwszego dziecka zarobki kobiet trwale i znacząco spadają, a u mężczyzn praktycznie się nie zmieniają. W Danii długoterminowa strata wynosi około 20%. Child Penalty Atlas (2024) potwierdził ten wzorzec w 134 krajach na wszystkich poziomach dochodów. W 2023 roku Claudia Goldin otrzymała Nagrodę Nobla w dziedzinie ekonomii. Jej wyjaśnienie: znaczącą część współczesnej luki tworzą stanowiska „zachłanne” — hojnie nagradzające pełną dyspozycyjność, której macierzyństwo, obciążające głównie kobiety, nie pozwala zapewnić. To nie jest kwestia dyskryminacji bezpośredniej — to kwestia struktury czasu pracy i premii za dostępność. Luka płacowa w Twoim raporcie jest sumą decyzji podjętych przez lata: podwyżek udzielanych (lub nie) podczas urlopów rodzicielskich, awansów, premii uznaniowych oraz stawek za nadgodziny. Dyrektywa 2023/970 pyta o wyniki. Przed pierwszym raportem publicznym sprawdź, czy luka w Twojej firmie pogłębiła się po urodzeniu dziecka. Jeśli nie masz tej analizy — nie masz pełnego obrazu.
Luka płacowa nie jest jednolita. W brytyjskich danych ONS różnice między grupami etnicznymi są istotne: kobiety z części społeczności doświadczają większych różnic niż wynikałoby to z płci. Klasa społeczna, pochodzenie i macierzyństwo nakładają się na siebie. Prawo z 1970 roku potrafiło zrównać pracę — ale nie zrównało obowiązków w domu, struktury karier ani premii za dyspozycyjność. Dlatego sama „równa płaca za tę samą pracę” nie wystarczy. Wystarczy dopiero, gdy analizujesz więcej niż jedną oś. Premia i płaca zasadnicza to dwie różne analizy. Macierzyństwo i płeć to dwie różne zmienne. Dyrektywa 2023/970 będzie widzieć obie — i zapyta o wyjaśnienie.
Trzy pytania do audytu przed pierwszym raportem:
1. Czy analizujesz lukę płacową oddzielnie dla płacy zasadniczej i składników zmiennych (premie, nadgodziny, oceny)?
2. Czy Twoje dane pokazują, jak luka zmienia się po urodzeniu dziecka — w ciągu roku, trzech lub pięciu lat?
3. Czy analizujesz lukę w przekroju więcej niż jednej zmiennej demograficznej (płeć + staż/rodzicielstwo/grupa)?
Źródła:
Equal Pay Act 1970; Equality Act 2010.Hayward v. Cammell Laird Shipbuilders Ltd [1988] AC 894 (House of Lords).H. Kleven, C. Landais, J. Søgaard, „Children and Gender Inequality: Evidencefrom Denmark”, American Economic Journal: Applied Economics, 2019.H. Kleven i in., „The Child Penalty Atlas”, NBER Working Paper, 2024.C.Goldin, Nagroda Banku Szwecji im. A. Nobla z ekonomii, 2023.ONS, Gender pay gap in the UK: 2024.
Ten artykuł jest częścią cyklu Mind the Pay Gap: WorldTour — kampanii edukacyjnej Levelly.ai poświęconej Dyrektywie 2023/970 orazstrategii wynagradzania zgodnej z zasadą równej płacy.
Czytaj dalej: Akt III · UE 1975 — „praca o równej wartości” i luka skorygowana.